20 Οκτωβρίου 2021

Joker 2019


 

Joker 2019



Εξετάζοντας το μύθο του «Joker» από ένα αμιγώς κοινωνικό πρίσμα, το νέο φιλμ του Τοντ Φίλιπς προσφέρει ένα τρυφερό αλλά και τρομακτικό πορτρέτο.

Βασισμένος σε μια πρωτότυπη ανάγνωση του χαρακτήρα, ο Αρθουρ Φλεκ της ταινίας δεν είναι ένας εκ φύσεως παρανοϊκός κακός αλλά το δημιούργημα μιας κοινωνίας που δε δίνει την ίδια σημασία σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, που υποβιβάζει και υπονομεύει τους μη προνομιούχους, αντιμετωπίζοντας τους σαν σκουπίδια και που με τρομακτική ευκολία στιγματίζει όσους και όσα δεν μπορεί να κατηγοριοποιήσει σε εύκολα ορισμένα κουτιά.

Η εικόνα της πόλης που εξελίσσεται η πλοκή (Gotham City), η χωρική της διάρθρωση, οι παρηκμασμένες γειτονιές της, τα πολυτελή κτίρια, οι απεργίες, τα σκουπίδια της, τα golden boys , η διάχυτη βία της, η εγκατάλειψη των «τρελών» και των «ανάξιων»– καθορίζεται από έναν βαθύ ταξικό διαχωρισμό' μεταξύ πλούσιων και φτωχών, αστών και προλετάριων, των πάνω και των κάτω. Όλα αυτά τα δομικά μέρη του φιλμ στοιχειοθετούν έναν σκληρό, επιθετικό κόσμο.
Μάλιστα, δεν είναι απλά «ταξική» η κοινωνία του Gotham αλλά καπιταλιστική, αφού (όπως γίνεται σαφές στη δήλωση του Wayne περί επιτυχημένων και αποτυχημένων που παίρνουν ό,τι τους αναλογεί) μήτρα και μέτρο όλων των ταξικών διαχωρισμών που σκιαγραφεί η ταινία είναι το πόσο αξίζει ο καθένας σε μια κοινωνία-αγορά.

Οι ψυχαναλυτικές και ψυχιατρικές προσεγγίσεις που έχουν ακουστεί για την ταινία, φαίνεται να αγνοούν ίσως την πιο σημαντική σκηνή της ταινίας, που αποδεικνύει ότι η «τρέλα» του Τζόκερ είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών: τη στιγμή που μια κοινωνική λειτουργός ανακοινώνει στον ήρωα ότι κόβονται τα δημόσια προγράμματα ψυχικής υγείας, χάρη στα οποία λάμβανε τα φάρμακά του και μπορούσε να επισκέπτεται γιατρούς.
Βέβαια, η συγκεκριμένη κοινωνική λειτουργός κάνει στερεότυπα και μηχανικά τη δουλειά της, αδυνατεί να ακούσει τον άνθρωπο που έχει απέναντί της και απλά μεσολαβεί, γραφειοκρατικά, για να παίρνει τα φάρμακά του. Ωστόσο, και αυτή η πενιχρή βοήθεια παύει να υπάρχει γιατί καταργείται η υπηρεσία της.
Δεν πρόκειται για ένα σεναριακό εύρημα που διευκολύνει την πλοκή. Η σχετική απόφαση ελήφθη πραγματικά το 1988 από τον πρόεδρο Ρίγκαν ο οποίος ψαλίδισε τα ομοσπονδιακά προγράμματα ψυχικής υγείας κατά 25% πετώντας κυριολεκτικά στον δρόμο χιλιάδες ανθρώπους που έβρισκαν καταφύγιο και προστασία σε κρατικές δομές. Πολλοί από αυτούς κατέληξαν σύντομα σε φυλακές, ακριβώς τη στιγμή που ο Ρίγκαν δημιουργούσε τη βιομηχανία ιδιωτικών σωφρονιστικών καταστημάτων. Το νεοφιλελεύθερο κράτος δημιουργούσε ταυτόχρονα την προσφορά και τη ζήτηση κρατουμένων, προς όφελος του ιδιωτικού τομέα.

Στην ένταση αυτή που ορίζει το γίγνεσθαι του Arthur Fleck σε Joker, και που η ταινία αποτυπώνει ως ένταση μεταξύ (ψυχωτικού) εγκληματία και (πολιτικού) εξεγερμένου, ίσως βρίσκεται το πλέον ριζοσπαστικό στοιχείο της ταινίας, ότι η πορεία προς την παράνοια και την αδικία μπορεί συγχρόνως να γίνει δίοδος προς μια κοινωνική χειραφέτηση.

Τέλος, η ταινία ταιριάζει απόλυτα σε εκείνους τους ανθρώπους που δεν κατάφεραν ποτέ να πάνε να την δούνε, σε εκείνους που ούτε καν μάθανε για αυτή, σε εκείνους που ίσως δεν θα τους επέτρεπαν από τα ταμεία να πάρουν εισιτήριο ή θα τους πετούσαν έξω οι σεκιουρητάδες επειδή θα δημιουργούσαν πρόβλημα ή δεν είχαν να πληρώσουν το αντίτιμο.




Πατήστε εδω
ή
εδω

6 Οκτωβρίου 2021

The Navigators

 



The Navigators


ΒΡΕΤΑΝΙΑ 1995 : Η ιδιωτικοποίηση των βρετανικών σιδηροδρόμων προκαλεί θυελλώδη ανατροπή εργασιακών σχέσεων. Αβέβαιο μέλλον περιμένει τους ήρωες – εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους – και μέσα από την ανασφάλεια που αρχίζουν να βιώνουν, δοκιμάζεται η φιλία τους και η σχέση με τους γύρω τους. Ο Κέν Λόουντς μέσα από τη καταγραφή των υπαρκτών κοινωνικών προβλημάτων, συνθέτει πάντα ενδιαφέροντες καθημερινούς ανθρώπινους χαρακτήρες, ενώ η κινηματογραφική γραφή του αποτελείται από μια ποικιλία συναισθηματικών καταστάσεων που άλλοτε έχουν χιουμοριστική και άλλοτε δραματική απόχρωση, πάντα μέσα από τη δική του ιδιαίτερη, ανοιχτά πολιτικοποιημένη κινηματογραφική γλώσσα. Το «Navigators» είναι ένα ευρηματικό κοινωνικό δράμα με καλές ερμηνείες. Ο σκηνοθέτης μένει πιστός στο στυλ του κοινωνικού ρεαλισμού που τον καθιέρωσε και καταφέρνει να δημιουργήσει μια ταινία – καταγγελία των σύγχρονων εργασιακών σχέσεων και της επίδρασης που αυτές ασκούν στη ζωή και την ψυχοσύνθεση των εργαζομένων. Το αιχμηρό σλόγκαν της ταινίας ¨δουλεύεις για να ζεις ή ζεις για να δουλεύεις¨ δημιουργεί πολλά ερωτήματα στο κοινό για το αβέβαιο εργασιακό μέλλον και γενικότερα για την ίδια τη ζωή στον καπιταλισμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι την ημέρα που βγήκε η ταινία στις αίθουσες έγινε συγκυριακά ένα μεγάλο σιδηροδρομικό ατύχημα στη Βρετανία με 5 νεκρούς, που δεν είναι ασφαλώς το πρώτο. Είναι γεγονός ότι οι Βρετανοί είδαν το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας τους να αλλάζει προς το χειρότερο μετά την ιδιωτικοποίησή του, ενώ τα «ατυχήματα» έχουν αυξηθεί σε πρωτόγνωρο βαθμό. Οι » Navigators » είναι μια ταινία που καταγράφει με έναν εκπληκτικό τρόπο τη σημερινή περίοδο της ανεργίας, της ανασφάλειας και των προσωπικών αδιεξόδων.



Πατήστε εδω

24 Σεπτεμβρίου 2021

Το ανακτημένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ

 



Το ανακτημένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ



Θα σας πω μια ιστορία για ένα ντοκιμαντέρ. Ο αλληλέγγυος Michael Fidelio προσγειώνεται στη μεγάλη μας αποικία, ερχόμενος από το κέντρο του Μονάχου. Από καιρό είχα την ιδέα να γίνει ένα βίντεο μέσα στο εργοστάσιο. Από τις πρώτες συνελεύσεις της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης που συμμετείχα, οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ μού είχαν κολλήσει την ταμπέλα του «δημοσιογράφου». Τώρα είχα βρει και τον παρτενέρ στο έγκλημα της νομιμοποίησης αυτού του εργατικού-κοινωνικού αγώνα. Επισκεφτήκαμε λοιπόν το εργοστάσιο των εργαζομένων που δεν παράγει εκμετάλλευση, αλλά συνεχίζει να παράγει προϊόντα και συνάμα χαμόγελα, κοινωνική απελευθέρωση και ένα εισόδημα σε κάποιους ανθρώπους που η εταιρία αποφάσισε να αφήσει στον δρόμο. Φτιάξαμε το βίντεο-ντοκιμαντέρ «Το ανακτημένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ» στις 29 Μαρτίου με ένα smartphone. Και για να κλείσω αυτήν την ιστορία και να αφήσω τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες να σας τα πουν οι ίδιοι, τους αξίζει μόνο ένας στίχος: Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα και ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο.
η ΦΩΝΗ μας έχει ΔΥΝΑΜΗ!


Πατήστε εδω

3 Σεπτεμβρίου 2021

Υπόθεση Λαμπράκη




 

Υπόθεση Λαμπράκη


Θεσσαλονίκη 22 Μαΐου 1963. Με το θάνατο του Γρ. Λαμπράκη γράφεται μία μυστηριώδης σελίδα στην ελληνική ιστορία. Οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της.


35 χρόνια μετά, ο Γιώργος Ρωμαίος, ο Γιάννης Βούλτεψης και ο Γιώργος Μπέρτσος, οι τρεις δημοσιογράφοι που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αποκάλυψη του σχεδίου της δολοφονίας του ειρηνιστή βουλευτή της αριστεράς, στις 22 Μαΐου του 1963, ξαναγυρνούν στη Θεσσαλονίκη και ξεφυλλίζουν τις σελίδες της υπόθεσης.


Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζονται οι προσπάθειες της κυβέρνησης και της αστυνομίας να εμφανίσουν τη δολοφονία ως ένα τροχαίο ατύχημα. Παράλληλα, ο Εμμ. Εμμανουηλίδης, ο άνθρωπος που καταδικάστηκε ως ο δολοφόνος του Λαμπράκη, περιγράφει πως μερικές ώρες πριν από το έγκλημα, εκατοντάδες παρακρατικοί καλούνται στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής όπου έγινε η δολοφονία. Ο υπομοίραρχος της ασφάλειας λέει στους συγκεντρωμένους: "Στόχος μας είναι ο Λαμπράκης".


Οι τρεις δημοσιογράφοι περιγράφουν τα κόλπα που χρησιμοποιούν για να βρουν νέα στοιχεία και να βοηθήσουν τον ανακριτή Χρ. Σαρτζετάκη και τους εισαγγελείς Δελαπόρτα και Μπούτη. Χάρις στις προσπάθειες των τριών ρεπόρτερ αποκαλύπτεται η δράση της "οργάνωσης Καρφίτσα" (για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους και από την αστυνομία, οι παρακρατικοί έχουν στο πέτο τους μία καρφίτσα) και, όπως περιγράφει ο Εμμ. Εμμανουηλίδης, η πρόβα τζενεράλε της «Καρφίτσας» γίνεται τρεις μέρες πριν τη δολοφονία του Λαμπράκη, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στρατηγού Ντε Γκωλ στη Θεσσαλονίκη.


Χάρις στην άρνηση του Χρ. Σαρτζετάκη να υποκύψει στις πιέσεις της κυβέρνησης και της δικαστικής ιεραρχίας, οι δύο φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας και πολλοί ανώτατοι αξιωματικοί της χωροφυλακής, θα βρεθούν τελικά στο εδώλιο των κατηγορουμένων.


Ο τ. βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Τ. Παπαγεωργόπουλος, που υπηρέτησε στην ΚΥΠ επί Ενώσεως Κέντρου, υποστηρίζει ότι ο Γ. Παπαδόπουλος και στενοί συνεργάτες του στην ΚΥΠ είχαν σχεδιάσει την δολοφονία. Ο Γ. Ρωμαίος μιλάει για τις πιέσεις και τις προσφορές δωροδοκίας που δέχθηκε από το πολιτικό γραφείο του Καραμανλή, προκειμένου να μη δημοσιεύσει τις πληροφορίες του. Για τις συνθήκες της εποχής και την προσωπικότητα τον κορυφαίου γιατρού και Βαλκανιονίκη μιλούν οι: Λ. Κύρκος, Μιχ. Παπακωνσταντίνου, Γ. Λιναρδάτου, Κ. Τσαρουχά, κόρη τον τραυματισθέντος το ίδιο βράδυ βουλευτή της ΕΔΑ Γ. Τσαρουχά, ο συγγενής του Λαμπράκη Οδ. Τσουκόπουλος κ.α.


Ένα τροχαίο ατύχημα

Πατήστε εδω
ή
εδώ

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Πατήστε εδω
ή
εδω

22 Αυγούστου 2021

Η ζωή στους βράχους

 


Η ζωή στους βράχους

«Η ζωή στους βράχους» πιάνει το νήμα περίπου από κει που το άφησαν τα «Πουλιά στο βάλτο».


Την επαύριο της αποχώρησης των γερμανικών δυνάμεων τον οκτώβρη του 1944, το ΕΑΜ ελέγxει μεγάλο κομμάτι της υπαίθρου. Η κυβέρνηση παπανδρέου εκδίδει τελεσίγραφο στις 2 Δεκέμβρη

1944 για αφοπλισμό των ενόπλων αντιστασιακών δυνάμεων. Το ΕΑΜ διοργανώνει συλλαλητήριο στις 3 Δεκεμβρίου, το οποίο πνίγεται στο αίμα από βρετανικές δυνάμεις υποβοηθούμενες από παραστρατιωτικές ομάδες («Χ»), οι οποίες συνδράμουν στη συνέχεια την αστική ελληνική κυβέρνηση στη σύγκρουση µε τον ΕΛΑΣ στην πρωτεύουσα. Αμέσως ξεσπούν στην αθήνα και για 33 μέρες τα Δεκεμβριανά. Στις 11 γενάρη 1945 ο ΕΛΑΣ ηττημένος αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα.


Στις 2 φλεβάρη 1945, ξεκινά η Διάσκεψη της Βάρκιζας. Η Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφεται

στις 12 του ίδιου μήνα και περιλαμβάνει την αποστράτευση του ΕΛΑΣ και τον πλήρη αφοπλισμό του αφήνοντας κενά -ως πολιτική επιλογή- σχετικά με την αμνηστία δράσεων της αντιστασιακής περιόδου. Όπως χαρακτηριστικά έχει πει αντάρτισσα του ΕΑΜ, «Ήτανε ένα τρομερό σοκ αυτό. Δεν μπορούσαμε να το κατανοήσουμε. Γιατί οι νικητές να παραδώσουνε τα όπλα; Τα παραδώσαμε κλαίγοντας. Κι από κει και πέρα ξεκίνησε ένας διωγμός των αγωνιστών που πολέμησαν τον κατακτητή».


Η συμφωνία όπως ήταν αναμενόμενο τηρήθηκε μερικώς και σύμφωνα με τα συμφέροντα της

αστικής κυβέρνησης και των βρετανών. Η «Λευκή Τρομοκρατία» κράτους και παρακρατικών οργανώσεων (Χίτεες, ΜΑΥδες κ.α.) οδήγησε στο σχηματισμό ένοπλων ομάδων στα βουνά από πρώην μαχητές του ΕΛΑΣ που αρνούνταν να παραδώσουν τα όπλα - όπως αυτή του Βελουχιώτη - αλλά και απλών πολιτών που ήταν κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά αποκλεισμένοι και απειλούνταν με βιολογική εξόντωση ήταν σαφές ότι ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει.

Το 1946, το ΚΚΕ του ζαχαριάδη αψηφά τη γραµµή της µόσχας για συμμετοχή σε αστική κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Επιλέγει ξανά το δρόμο της ένοπλης παρανομίας, για τον οποίον είχε προηγουμένως αποκηρύξει αγωνιστές σαν το Βελουχιώτη. Ιδρύει τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας(ΔΣΕ).


Ο εμφύλιος λήγει επίσημα τον οκτώβρη του 1949, μα οι µνήµες των διώξεων, του βουνού, της

εξορίας, των δηλώσεων μετανοίας, των βασανιστηρίων, του αγώνα για λευτεριά και δικαιοσύνη παραμένουν. Αυτές τις µνήµες περιγράφουν στη «Ζωή στους βράχους», 33 αγωνίστριες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ. Μέσα από τη βιωματική αφήγηση αναδεικνύονται στο φιλμ της Αλίντα Δημητρίου οι εμπειρίες των αγωνιστριών που έζησαν μέσα στο ιστορικό Πλαίσιο του εμφυλίου.


Πατήστε εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω

10 Αυγούστου 2021

Πουλιά στο βάλτο

 


Πουλιά στο βάλτο


Το ντοκυμαντέρ "Πουλιά στο βάλτο” είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας και αναφέρεται στη συμμετοχή και την προσφορά των γυναικών στην Αντίσταση στις πόλεις αλλά και στα βουνά κατά τη διάρκεια της κατοχής. Στην ταινία παρουσιάζονται 32 γυναίκες που μετείχαν στον αγώνα, από τις 40 συνολικά που κατέθεσαν τις μαρτυρίες τους.


Στις 27/4/1941 τα γερμανικά κατοχικά στρατεύματα εισβάλουν στην αθήνα. Αμέσως λεηλατούν

όλα τα αγαθά, τον φυσικό πλούτο και την παραγωγή της χώρας. Η πείνα, ο θάνατος και η ανάγκη για επιβίωση γεννούν τις πρώτες μαζικές οργανώσεις αλληλεγγύης που έδρασαν κυρίως με τη μορφή συσσιτίων. Στη συνέχεια οργανώνεται ένα από τα μαζικότερα και μαχητικότερα αντιστασιακά κινήματαν στην Ευρώπη. Στις 11/9/1941 ιδρύεται ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (ΕΔΕΣ). Στις 27/9/1941 ιδρύεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) υπό τον έλεγχο κυρίως του ΚΚΕ. Το Φεβρουάριο του 1942 το ΕΑΜ αποφάσισε την ίδρυση των ένοπλων αντάρτικων σωμάτων, τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ). Στις 22 Μαΐου συγκροτήθηκε το πρώτο ένοπλο τµήµα με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη.


Οι γερμανικές αρχές κατοχής απάντησαν στην αντίσταση με σκληρή τρομοκρατία. Δημιούργησαν

τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Χαϊδάρι στην αθήνα και του παύλου µελά στη θεσσαλονίκη, έκαναν µπλόκα σε γειτονιές -κοκκινιά, καισαριανή, βύρωνα κ.α.- και ομαδικές εκτελέσεις στο σκοπευτήριο της καισαριανής ἡ στο επταπύργιο. Στην ύπαιθρο έκαψαν ολόκληρα χωριά και κωμοπόλεις και εκτέλεσαν μεγάλο τµήµα από τον πληθυσμό τους.


Κομμάτι των αιχμαλώτων αντιστασιακών μεταφέρεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη γερμανία. Την ίδια πορεία ακολουθούν οι εβραϊκές κοινότητες της χώρας.


Κατά τη διάρκεια της κατοχής διορίστηκαν από τους κατακτητές τρεις ελληνικές κυβερνήσεις

(τσολάκογλου, λογοθετόπουλου και ράλλη). Η κυβέρνηση ράλλη με άρμα τον αντικομουνισμό και

προκειμένου να αντιμετωπίσει το ΕΑΜ σχηματίζει παραστρατιωτικές ομάδες, τα τάγματα ασφαλείας. Μαζί με την ειδική ασφάλεια της χωροφυλακής και το μηχανοκίνητο τµήµα της αστυνομίας πόλεων οργάνωσαν μπλόκα σε συνοικίες, εισβολές σε σπίτια και προχώρησαν σε συλλήψεις, βασανισμούς, βιασμούς και εκτελέσεις αντιστασιακών.


Στις 12/10/1944 αποχωρούν τα γερμανικά στρατεύματα και αμέσως εγκαθίσταται η κυβέρνηση

εθνικής σωτηρίας του γεώργιου παπανδρέου, µε τη συμμετοχή του ΕΑΜ. Μαζί του καταφθάνουν

βρετανικά στρατεύματα υπό τη διοίκηση του στρατηγού Σκόµπυ με σκοπό τον πολιτικοστρατιωτικό έλεγχο, την σταθεροποίηση αστικού καθεστώτος και την εξουδετέρωση των κομμουνιστών. Μόλις ενάµιση μήνα μετά ξεσπούν τα Δεκεμβριανά και ο εμφύλιος.


Πατήστε εδω
ή
εδω

23 Ιουλίου 2021

Testing 123 - Πειράματα 123

 


Testing 123 - Πειράματα 123

Ολιγόλεπτο βίντεο
για τα πειράματα σε ζώα με ελληνικούς υπότιτλους.

Πατήστε εδω
ή χωρίς υπότιτλους
εδω
ή
εδω