WHAT POLITICA

WHAT POLITICA


Το ντοκιμαντέρ εξετάζει το ιδιότυπο πρόταγμα του «No Politica», όπως εκφράστηκε από τους οργανωμένους οπαδούς του Ολυμπιακού, μιας ομάδας με ισχυρούς δεσμούς με την λαϊκή κοινωνία του Πειραιά και με μεγάλη επιρροή, τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό κομμάτι της πόλης. Μπορεί μία κατά τα φαινόμενα αθώα προσπάθεια οπαδών να μείνουν εκτός γηπέδου τα κόμματα και η πολιτική να έχει εφαρμογή σε χώρους μαζικής έκφρασης και σε περίοδο έντονης πολιτικής όξυνσης; Τι θέση παίρνει μια «No Politica» κερκίδα μπροστά σε φαινόμενα ρατσισμού και πώς ανταποκρίνεται στο κάλεσμα των ιδιοκτητών της ίδιας ομάδας για μια δημοτική αρχή βασισμένη στην απήχηση και στα μέλη του σωματείου; Η απόσταση του «No Politica» από το «Super Politica» εκμηδενίζεται στο όνομα της ανώτερης αξίας και της ομάδας, και στην αφοσίωση σε ό,τι σχετίζεται με αυτήν.

Πατήστε εδω

Η αρχέγονη ομορφιά των Αγράφων ενάντια στις ανεμογεννήτριες

Ένα βίντεο, αισθητική και ηθική διαμαρτυρία για την ευαισθητοποίηση κατά της εγκατάστασης αιολικής βιομηχανίας στις κορυφές των Αγράφων και των Ευρυτανικών βουνών.



Πατήστε εδω

Καθίστε μέσα - Stay Inside

Καθίστε μέσα - Stay Inside


Ένα καυστικό post apocalyptic φιλμ γυρισμένο στους δρόμους της Αθήνας για την κατασκευή του μύθου των Εξαρχείων από τα media, ξανά επίκαιρο ενόψει της προαναγγελθείσας καταστολής στα Εξάρχεια, σε έναν ατέρμονο κύκλο κρατικής και μιντιακής εμμονής που επαναλαμβάνεται ως "φάρσα". Ένας “εσωτερικός εχθρός” που ανάλογα με την εποχή και την πολιτική ατζέντα που επιβάλει η εκάστοτε κυβέρνηση, υλοποιείται από τον μηχανισμό προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης με σκοπό να διαμορφώσει την “κοινή γνώμη”. Όταν το βασικό πρόβλημα, αυτό δηλαδή με το οποίο κοιμάται και ξυπνάει κάθε μία και κάθε ένας από τα 10 εκατομμύρια που ζουν στον ελλαδικό χώρο δεν είναι τα Εξάρχεια, οι αναρχικοί ή το πανεπιστημιακό άσυλο, τη θέση του “εσωτερικού εχθρού” στο γυαλί της τηλεόρασης και των υπολογιστών παίρνουν οι μετανάστες, η αφρικανική σκόνη, οι καταιγίδες, μέχρι και το κουνούπι του δυτικού νείλου. Ή και όλα μαζί τα παραπάνω.


Πατήστε εδω
ή
εδω

ή με αγγλικούς υπότιτλους
εδω
ή με αγγλικούς υπότιτλους
εδω
ή με ισπανικούς υπότιτλους
https://www.youtube.com/watch?v=aiHKjYEcxfA

My Brother

My Brother

«Παραμονή Χριστουγέννων. Σε μια πολύβουη οδό γεμάτη με καταστήματα ένας νεαρός άνδρας σπέρνει το χάος με έναν σιδηρολοστό…».

Η ταινία μικρού μήκους γυρίστηκε στο κέντρο των Χανίων και στέλνει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα σεβασμού αλλά και αναθεώρησης της ζωής και των πληθυσμών που κινούνται μέσα στη πόλη.

Η απέλαση του κεφαλαίου πάνω στον δημόσιο χώρο δεν είναι ένα νέο οικονομικό/καπιταλιστικό κατόρθωμα. Είναι μια πρακτική που ιδιωτικοποιεί το δημόσιο χώρο με πρόσχημα τη διευκόλυνση των ατόμων, τη κάλυψη αναγκών κ.α. Ορίζει τις σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα στο χώρο και καλλιεργεί τις συμπεριφορές και τους περιορισμούς, αφού το Δημόσιο μετατρέπεται σε Ιδιωτικό.
Η αίσθηση της κοινότητας είναι αυτό που εκλείπει.

Πατήστε εδω

ή
εδω
ή
εδω

Black k klansman (2018)

Black k klansman (2018)

Klansman ήταν το φιλμ (η γέννηση ενός έθνους) του Γκρίφιθ 1915, στο οποίο δοξάζεται & μυθοποιείται η δράση της Κου Κλουξ Κλαν. Στο φιλμ, οι Λευκοί συμπεριφέρονταν βίαια λόγω των πολιτικών δικαιωμάτων του 1871 που δόθηκαν στους Μαύρους.

Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 70 σε μια περίοδο κοινωνικής αναταραχής στην Αμερική, καθώς η μάχη για τα κοινωνικά δικαιώματα και οι φυλετικές διακρίσεις κορυφώνονται. Ένας μαύρος αστυνομικός, παίρνει τη πρωτοβουλία να διεισδύσει στην Ku Klux Klan του Κολοράντο.

Η ταινία σε μεγάλο βαθμό ανταποκρίνεται στην πραγματική ιστορία του Ron Stallworth, όπως αυτή έχει γραφτεί στο βιβλίο του, αλλά υπάρχουν και οι παρεκκλίσεις που προσθέτει ο δημιουργός για να δημιουργήσει το κινηματογραφικό ενδιαφέρον όπως π.χ. το ερωτικό ειδύλλιο του πρωταγωνιστή. Το χιουμοριστικό κομμάτι της ταινίας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ειρωνεία, η οποία είναι αρκετά πετυχημένη και αποδίδει την εικόνα που περιγράφει, ο ίδιος ο Ron Stallworth, δηλαδή ότι πολλές φορές τους προκαλούσε γέλιο και κορόιδευαν τη γραφικότητα και την ηλιθιότητα των μελών της Ku Klux Klan.

Από τη μία ο Spike Lee (σκηνοθέτης) προβάλει τις διασυνδέσεις τέτοιων παρακρατικών οργανώσεων με την πολιτική και κρατική εξουσία και από την άλλη φαίνεται να υπερασπίζεται τον ρόλο της αστυνομίας και να μένει σε μια επιφανειακή περιγραφή του κινήματος των μαύρων πανθήρων.

(Για να δουμε την ταινια:

1- πατάμε στο κουμπί 'play' πάνω στην εικόνα

2- κλείνουμε την διαφήμιση που άνοιξε

3- ξαναπατάμε στο κουμπί 'play' πάνω στην εικόνα

4- ΜΗΝ πατήσετε πουθενά αλλού )


Πατήστε εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω

ή ενεργοποίηση υποτίτλων με το κουμπί cc
εδω

ή ενεργοποίηση υποτίτλων με το κουμπί cc
εδω

ή ενεργοποίηση υποτίτλων με το κουμπί cc
εδω

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Το βίντεο προβλήθηκε στην Εκδήλωση- Συζήτηση για την Αλληλεγγύη, την Αντίσταση και την Αυτοοργάνωση των Κουρδικών περιοχών της ΝΑ Τουρκίας από την Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Διεθνιστικής Αλληλεγγύης Βόλου, το Σάββατο 6/2/16 στα πλαίσια της εβδομάδας κοινών δράσεων Ενάντια στις πολεμικές επιχειρήσεις των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας και για την Αλληλεγγύη στην Αντίσταση και Αυτοοργάνωση των Κουρδικών περιοχών.



Πατηστε εδω

ή
εδω

ή
εδω

Χρυσή Αυγή: Προσωπική Υπόθεση

Χρυσή Αυγή: Προσωπική Υπόθεση



[ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ 'CC']

Στο μυαλό του νεοναζί της διπλανής πόρτας.
Ένα ντοκυμανταίρ της Angélique Kourounis.
---
«Ο σύντροφός μου είναι Εβραίος, ο ένας γιός μου γκέι, ο άλλος αναρχικός κι εγώ αριστερή φεμινίστρια, κόρη μεταναστών. Αν η Χρυσή Αυγή έρθει στα πράγματα το μόνο μας πρόβλημα θα είναι σε ποιό βαγόνι θα μας βάλουν.»

Μια δημοσιογράφος ερευνά για χρόνια την οργάνωση του ελληνικού νεοναζιστικού κόμματος «Χρυσή Αυγή».

Η οικονομική κατάρρευση, η πολιτική αστάθεια και οι οικογενειακές σχέσεις έρχονται σε πρώτο πλάνο καθώς το ντοκυμανταίρ προσπαθεί να ανακαλύψει «τί έχουν στο κεφάλι τους οι Χρυσαυγίτες που παρουσιάζονται ως θύματα» του συστήματος.

Η Χρυσή Αυγή «ποτέ δεν κρύφτηκε», όσον αφορά στην ιδεολογία της. Η απήχησή της στις κάλπες μπορεί παλιότερα να ήταν απειροελάχιστη, όμως η συμβατότητα αυτής της ιδεολογίας με γερά παγιωμένες αντιλήψεις στην Ελλάδα – που καλλιεργούν πολλοί κληρικοί, τα περισσότερα ΜΜΕ και το πολιτικό σύστημα – αποτελεί το εύφορο έδαφος στο οποίο ανθεί η οργάνωση.

Η σκηνοθέτρια εξετάζει το θέμα μέσα από τις προσωπικές της εμμονές, τις ανησυχίες και τους φόβους της, έχοντας ήδη αφιερώσει αρκετά χρόνια και άλλες δύο τηλεοπτικές παραγωγές στην προσέγγιση του νεοναζιστικού κόμματος, που κατέλαβε την τρίτη θέση στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας ύστερα από τρεις δεκαετίες περιθωριακής, αλλά αιματηρής, δραστηριότητας.

Πατηστε εδω

ή
εδω
ή
εδω