Requiem For a Dream (2000)

 

Requiem For a Dream (2000)


Η ταινία Requiem for a dream / Ρέκβιεμ για ένα όνειρο πραγματεύεται διάφορες μορφές εξάρτησης, που οδηγούν τους πρωταγωνιστές στον εγκλεισμό σε ένα φανταστικό κόσμο αυταπάτης και αυτοκαταστροφής. Στη δεύτερη μόλις ταινία του ο Darren Aronofsky καταφέρνει να δημιουργήσει μια ταινία με γρήγορους αφηγηματικούς ρυθμούς, αληθοφανή και με σκοτεινή ατμόσφαιρα. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι παράλληλες ιστορίες, που έχουν ως συνδετικό κρίκο τη σχέση μεταξύ μιας μοναχικής χήρας και του γιου της.
Μια ταινία για τη μοναξιά, την εγκατάλειψη, την φθορά, τον πόνο, τα ναρκωτικά, το ποτό, τα χάπια αδυνατίσματος, την τηλεόραση, το αγοραίο σεξ. Με μηνύματα που δίνονται μέσα από την καθαρή αφήγηση, απαλλαγμένα από τις προσωπικές σκέψεις του δημιουργού, ώστε ο θεατής να βγάλει ανεπηρέαστος τα δικά του συμπεράσματα. Όσο για το soundtrack, ένα απ' τα καλύτερα στην ιστορία του κινηματογράφου.

Πατήστε εδώ

Η υπόθεση του αναρχικού Βαγγέλη Σταθόπουλου - 19 χρόνια φυλακή χωρίς στοιχεία

 

Η υπόθεση του αναρχικού Βαγγέλη Σταθόπουλου - 19 χρόνια φυλακή χωρίς στοιχεία

Ο διοικητής της Αντιτρομοκρατικής, Ελ. Χαρδαλιάς, τη μέρα της σύλληψής του Βαγγέλη Σταθόπουλου, το Νοέμβριο του 2019, του είπε: «το ξέρουμε ότι δεν έχεις σχέση με τη ληστεία στον ΟΠΑΠ αλλά το κερασάκι στην τούρτα (σ.σ. τη συμμετοχή στην Επαναστατική Αυτοάμυνα), θα το μάθεις αύριο…». Στη συνέχεια, αναλάβανε οι δικαστές, με πρόεδρο εφετών, τη Μαρία Γιαννακοπούλου και εφέτες τις Χρυσοχόου Παναγιώτα και Παπαθανασίου Αρετή να επικυρώσουν το στημένο κατηγορητήριο της ελληνικής αστυνομίας εναντίον του αναρχικού Β. Σταθόπουλου. 19 χρόνια φυλακή χωρίς κανένα στοιχείο. 19 χρόνια φυλακή επειδή είναι αναρχικός. Γιατί αστυνομία και δικαστικό σύστημα δουλεύουνε μαζί. Γιατί η «δικαιοσύνη» τους είναι ταξική. Γιατί ούτε ένας εισαγγελέας ή δικαστής που είδε σε ζωντανή μετάδοση να ξυλοκοπείται ο Βασίλης Μάγγος από ορδές αστυνομικών και λίγες μέρες μετά να πεθαίνει, δεν είδε καμία εγκληματική πράξη. Γιατί αν είσαι βιαστής, παιδεραστής ή γυναικοκτόνος θα έχεις προνομιακή μεταχείριση (αν ποτέ συλληφθείς). Γιατί τρία χρόνια μετά, δεν έχει ξεκινήσει ακόμα η δίκη των δολοφόνων της Zackie Oh. Γιατί οι χρυσαυγίτες εγκληματίες έχουν αρχίσει ήδη να αποφυλακίζονται. Στον κόσμο που συμβαίνουν αυτά, ο αναρχικός Βαγγέλης Σταθόπουλος θα παραμένει έγκλειστος στις φυλακές των σύγχρονων βασανιστών, επειδή ο ίδιος δεν σταμάτησε να αγωνίζεται για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια, για έναν κόσμο ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Εμείς δεν θα τον αφήσουμε όμηρο στα χέρια τους. Εμείς δεν θα τους χαρίσουμε ούτε ένα λεπτό αγώνα.

Πατήστε εδω
ή στα αγγλικά
εδω

Κατ ’ Εντολή (2021)

 

Κατ ’ Εντολή (2021)

Οδός Θεμιστοκλέους, αριθμός 88. Στις 7 Ιουνίου του 2016 πέφτει νεκρός από σφαίρες αγνώστων ένας διακινητής ναρκωτικών, γνωστός ως «Χαμπίμπι». Ενώ οι διαρροές της ΕΛ.ΑΣ και τα Μέσα Ενημέρωσης «δείχνουν» προς την εκδοχή του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ συμμοριών, τέσσερα χρόνια μετά, οι έρευνες, ξαφνικά, στρέφονται προς τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Στο στόχαστρο των Αρχών μπαίνουν ο Νίκος Ματαράγκας και ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, μέλη της συλλογικότητας «Ρουβίκωνας».

Το ντοκιμαντέρ «Κατ’ Εντολή», μέσα από συνεντεύξεις, επιχειρεί να διερευνήσει το φαινόμενο της διακίνησης ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας και τα Εξάρχεια από τη δεκαετία του ‘80 και έπειτα, τον (πραγματικό) ρόλο των διωκτικών Αρχών, αλλά και τις εκδικητικές διώξεις ανθρώπων που το μόνο τους «αδίκημα» ήταν ο αγώνας.
https://katentoli.omniatv.com/


Πατήστε εδω

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ

 

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ

Σε 3 επεισόδια.
Τον Μάρτιο του 2020, η ανθρωπότητα και ιδιαίτερα η Δύση, θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πανδημία ενός κορονοϊού που δεν είχε εντοπιστεί ποτέ πριν. Για την αντιμετώπιση της, αντί της επιστήμης προτάθηκε μια λύση από το μακρινό παρελθόν: Οι καραντίνες. Και μάλιστα καραντίνες που αντί να περιοριστούν στους νοσούντες όπως συνηθιζόταν τα χρόνια τα σκοταδιστικά, στην ανθρωπιστική μας εποχή επεκτάθηκαν σε όλους, σε έναν πρωτόγνωρο περιορισμό των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και της ανθρώπινης φύσης, που πήρε εν μια νυκτί παραμάσχαλα τα πολιτισμικά και πολιτικοκοινωνικά κεκτημένα αιώνων, αυτά ακριβώς για τα οποία η Δύση περηφανευόταν για δεκαετίες. Για ένα επιβληθεί ένα τέτοιο αντιδυτικό και αντιδημοκρατικό αφήγημα, επιστρατεύτηκαν ομάδες πρόθυμων επιστημόνων, κυρίως γιατρών, για να το συνδιαμορφώσουν και κυρίως, για να το νομιμοποιήσουν με μπόλικο επίχρισμα επιλεκτικής επιστήμης. Καθώς όμως το αφήγημα ήταν πρωτίστως πολιτικό, το επιστημονικό του υποστύλωμα αποδείχθηκε αρκετά ρωγμώδες κι ασταθές, σε τέτοιο βαθμό που ερχόταν κάθε λίγο και λιγάκι σε ευθεία σύγκρουση όχι μόνο με την κοινή λογική, αλλά και με προηγούμενα στιγμιότυπα κι εκδοχές του. Την ελληνική εκδοχή αυτού του βαλτώδους αφηγήματος και τα ατέρμονα ήξεις αφήξεις του, παρακολουθεί πιστά από την αρχή της πανδημίας μέχρι και τα τέλη του Μαΐου του 2021 το ντοκιμαντέρ Πανδημαγωγοί, ακολουθώντας μια δαιδαλώδη, σκοτεινή νοητική διαδρομή, όπου σε κάθε στροφή της καραδοκούν ροπαλοφόροι επιστημινώταυροι, που συντρίβουν τον κάθε δύσμοιρο εγκέφαλο που επιχειρεί να βρει μια άκρη στον λαβύρινθο όπου τοποθετήθηκε η ανθρωπότητα. Ας δούμε λοιπόν αδιαμεσολάβητα την διαχείριση της πανδημίας από κάποιους ειδικούς μέσα από τις ίδιες τους τις θέσεις και αντιθέσεις τους.
Παραγωγή: Μάιος 2021

Θεματικές ενότητες
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
01. Ακούγοντας τους ειδικούς
02. Πανδημικοί Συναγερμοί και Ετοιμότητα
03. Οι Αρνητές της Πανδημίας
04. Μια Απλή Γριπούλα Είναι και Οι Ψεκασμένοι
05. Οι Αρνητές των Τεστ
06. Υπερεκτιμώντας την Θνητότητα
07. Υπερκαταγράφοντας Θανάτους
08. Οι Αρνητές της Ανοσίας
09. Οι Αρνητές της Ανοσίας Αγέλης
10. Οι Αρνητές της Κοινωνίας
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
11. Το Στίγμα
12. Οι Αρνητές των Δικαιωμάτων
13. Οι Αρνητές των Μέτρων
14. Οι Αρνητές της Θείας Κοινωνίας
15. Οι Αρνητές της Μάσκας
16. 4η Βιομηχανική Επανάσταση
17. Νενικήκαμεν
18. Προβλέψεις
19. Οι Αρνητές της Κοινής Λογικής
20. Η Λογική του Παραλόγου
21. Καμμιά Ζωή Δεν Περισσεύει;
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
22. Οι Αρνητές του Συστήματος Υγείας
23. Πιο Καλή Η Μοναξιά
24. Οι Αρνητές των Ίδιων τους των Μέτρων
25. Εμβόλια
26. Οι Αρνητές της Φαρμακοεπαγρύπνισης
27. Η Παταγώδης Μεγαλομανία της Εμβολιάδας
28. Μεταλλάξεις
29. Οι Αρνητές των Φαρμάκων
30. Μέτρα και Επίμετρα

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο αφήγησης/αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου
Main Soundtrack: Σωτήρης Μυτακίδης (aka Ramon)
Secondary soundtrack: Θεμιστοκλής Συμβουλόπουλος
Μοντάζ: Αστέριος Γούσιος

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

Πατήστε εδω
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2
και εδω
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3
και εδω

Ο εχθρός τώρα είμαστε εμείς

 

Ο εχθρός τώρα είμαστε εμείς


Με αφορμή την επιδημία του covid-19, ο καπιταλισμός αναδιοργανώνεται, νέες πειθαρχήσεις επιβάλλονται. Τα εργαλεία του νέου ολοκληρωτισμού κτίζονται εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία, στα πολεμικά μέτωπα του Ιράκ και του Αφγανιστάν, στο Αιγαίο και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ευρωπαϊκής περιφέρειας, στα γκέτο των δυτικών μητροπόλεων, στους χιλιάδες μικρούς ατομισμούς του νεοφιλελευθερισμού. Όμως, όσο δυστοπική κι απόλυτη κι αν είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνεται, έχει και τους εχθρούς της.


Πατήστε εδω

Υπόθεση Λαμπράκη

 

Υπόθεση Λαμπράκη

Θεσσαλονίκη 22 Μαΐου 1963. Με το θάνατο του Γρ. Λαμπράκη γράφεται μία μυστηριώδης σελίδα στην ελληνική ιστορία. Οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της.

35 χρόνια μετά, ο Γιώργος Ρωμαίος, ο Γιάννης Βούλτεψης και ο Γιώργος Μπέρτσος, οι τρεις δημοσιογράφοι που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αποκάλυψη του σχεδίου της δολοφονίας του ειρηνιστή βουλευτή της αριστεράς, στις 22 Μαΐου του 1963, ξαναγυρνούν στη Θεσσαλονίκη και ξεφυλλίζουν τις σελίδες της υπόθεσης.

Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζονται οι προσπάθειες της κυβέρνησης και της αστυνομίας να εμφανίσουν τη δολοφονία ως ένα τροχαίο ατύχημα. Παράλληλα, ο Εμμ. Εμμανουηλίδης, ο άνθρωπος που καταδικάστηκε ως ο δολοφόνος του Λαμπράκη, περιγράφει πως μερικές ώρες πριν από το έγκλημα, εκατοντάδες παρακρατικοί καλούνται στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής όπου έγινε η δολοφονία. Ο υπομοίραρχος της ασφάλειας λέει στους συγκεντρωμένους: "Στόχος μας είναι ο Λαμπράκης".

Οι τρεις δημοσιογράφοι περιγράφουν τα κόλπα που χρησιμοποιούν για να βρουν νέα στοιχεία και να βοηθήσουν τον ανακριτή Χρ. Σαρτζετάκη και τους εισαγγελείς Δελαπόρτα και Μπούτη. Χάρις στις προσπάθειες των τριών ρεπόρτερ αποκαλύπτεται η δράση της "οργάνωσης Καρφίτσα" (για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους και από την αστυνομία, οι παρακρατικοί έχουν στο πέτο τους μία καρφίτσα) και, όπως περιγράφει ο Εμμ. Εμμανουηλίδης, η πρόβα τζενεράλε της «Καρφίτσας» γίνεται τρεις μέρες πριν τη δολοφονία του Λαμπράκη, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στρατηγού Ντε Γκωλ στη Θεσσαλονίκη.

Χάρις στην άρνηση του Χρ. Σαρτζετάκη να υποκύψει στις πιέσεις της κυβέρνησης και της δικαστικής ιεραρχίας, οι δύο φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας και πολλοί ανώτατοι αξιωματικοί της χωροφυλακής, θα βρεθούν τελικά στο εδώλιο των κατηγορουμένων.

Ο τ. βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Τ. Παπαγεωργόπουλος, που υπηρέτησε στην ΚΥΠ επί Ενώσεως Κέντρου, υποστηρίζει ότι ο Γ. Παπαδόπουλος και στενοί συνεργάτες του στην ΚΥΠ είχαν σχεδιάσει την δολοφονία. Ο Γ. Ρωμαίος μιλάει για τις πιέσεις και τις προσφορές δωροδοκίας που δέχθηκε από το πολιτικό γραφείο του Καραμανλή, προκειμένου να μη δημοσιεύσει τις πληροφορίες του. Για τις συνθήκες της εποχής και την προσωπικότητα τον κορυφαίου γιατρού και Βαλκανιονίκη μιλούν οι: Λ. Κύρκος, Μιχ. Παπακωνσταντίνου, Γ. Λιναρδάτου, Κ. Τσαρουχά, κόρη τον τραυματισθέντος το ίδιο βράδυ βουλευτή της ΕΔΑ Γ. Τσαρουχά, ο συγγενής του Λαμπράκη Οδ. Τσουκόπουλος κ.α.


Ένα τροχαίο ατύχημα

Πατήστε εδω
ή
εδώ

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Πατήστε εδω
ή
εδω

Σαμποτάζ στο πρόγραμμα εθελοντικής ρουφιανιάς (Βύρωνας 2005)

 

Σαμποτάζ στο πρόγραμμα εθελοντικής ρουφιανιάς (Βύρωνας 2005)




Μέσα στο κλίμα γενικευμένου πανικού και φόβου, επιμένουμε να κρατάμε την συλλογική μας ψυχραιμία και να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της εποχής μας με συλλογικό και ενεργητικό τρόπο. Σήμερα 1η Απρίλη του 2020, αποφασίσαμε να μοιραστούμε δημόσια κάτι που νιώθουμε πραγματικά δικό μας. Μια "κινηματογραφική" παραγωγή της Πρωτοβουλίας Βύρωνα και γύρω περιοχών ενάντια στον κοινωνικό χαφιεδισμό που αφορά τον αγώνα ενάντια στο πρόγραμμα εθελοντικής ρουφιανιάς που θέλησε να επιβάλλει ο δήμαρχος Χαρδαλιάς στον Βύρωνα το 2005. Μια στιγμή των κοινωνικών αντιστάσεων στις γειτονιές μας, ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας μας ως συλλογικότητας αφού η συγκεκριμένη ιστορική στιγμή αποτέλεσε και την αφετηρία για την δημιουργία μας ως πολιτικής ομάδας, πριν 15 χρόνια. Σαν ψέμα, μας φαίνεται.

Σε καιρούς κοινωνικής απομόνωσης και κρατικής τρομοκρατίας, επιλέγουμε να επιστρατεύσουμε την αγωνιστική μας μνήμη και το...χιούμορ μας. Σε τέτοιες στιγμές, και τα δύο μπορούν να αποδειχτούν επαναστατικές αρετές αλλά ποσώς μας ενδιαφέρει αυτό.

Εδώ και μερικές μέρες, το τηλεοπτικό κοινό της χώρας έχει την τιμή να παρακολουθεί τα καθημερινά κρατικά ανακοινωθέντα όπου μεταξύ άλλων πρωταγωνιστεί ως νεόκοπος υφυπουργός πολιτικής προστασίας, ο Νίκος Χαρδαλιάς. Σε πολλούς και πολλές κάνει εντύπωση το βλοσυρό και επιβλητικό του ύφος. Μην το αδικείτε, είναι πραγματικά έτσι και χειρότερος. Γεννημένος τραμπούκος, γαλουχημένος ΟΝΝΕΔίτης και πρωτοπαλίκαρο των Rangers, γνωστής παρακρατικής ορδής τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ. Εμείς τον γνωρίσαμε ως δήμαρχο Βύρωνα με δημοτικούς συμβούλους της παράταξής του συνταξιούχους μπάτσους και πρώην υπαλλήλους της Αντιτρομοκρατικής. Αν κάτι πραγματικά υπηρέτησε και υπηρετεί με πάθος ο δικός μας "Νίκος" είναι το κράτος, το βαθύ κράτος. Και όσο πιο βαθιά τα νερά για το "Νίκο", τόσο το καλύτερο. Τώρα ως επικεφαλής της Πολιτικής Προστασίας θα μπορεί να κάνει παρέα με τον Μιχάλη τον Χρυσοχοϊδη, τον συνεπώνυμό του τον επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής, τους κάθε λογής εθελοντές και υπαλλήλους των σωμάτων ασφαλείας της χώρας. Εντέλει, αναγνωρίστηκε για το μακροχρόνιο "οικογενειακό" του έργο.

Και μιας και είπαμε για εθελοντές, να θυμίσουμε ότι ο Νίκος Χαρδαλιάς έγινε γνωστός στο Βύρωνα ακριβώς επειδή θέλησε να γεμίσει τις γειτονιές μας εθελοντές. ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ-ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ! Θέλησε δηλαδή να ιδρύσει ειδικό παρα-αστυνομικό σώμα εθελοντών ρουφιάνων για την "φύλαξη των γειτονιών μας". Μόνο που τότε, 15 χρόνια πριν, δεν του πέρασε. Και ο Νίκος το κρατάει μανιάτικο εδώ και 15 χρόνια. Γι' αυτό και τώρα, το σύμπαν συνωμότησε και του έδωσε την ευκαιρία να επανέλθει δριμύτερος. Θέλει να γεμίσει όλη τη χώρα εθελοντές-ρουφιάνους στο όνομα της καταπολέμησης μιας πανδημίας. Ή μάλλον καλύτερα, στο όνομα των κρατικών απαγορεύσεων και αποκλεισμών που επιβάλλονται με αφορμή τον COVID 19. Παρόλο που οι προκλήσεις της εποχής μας είναι πολλές και μεγαλύτερες, δεν ξεχνάμε τα βασικά.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΡΟΥΦΙΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΑΦΙΕΔΙΣΜΟ. ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ' ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.

Το μοιραζόμαστε μαζί σας. Προσοχή!! Δεν είναι φάρσα!!

ΥΓ.: Το αφιερώνουμε στον αγαπημένο μας "πρωταγωνιστή" απείθαρχο γείτονά μας που ακόμα και σήμερα, ακόμα και ως μέλος ευπαθούς ομάδας, συνεχίζει να περπατά στα στενά του Βύρωνα αναπνέοντας ελεύθερα.

Αλλά και σε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, όσους είναι εδώ και όσες λείπουν, που βρέθηκαν πλάι ο ένας στην άλλη στον αγώνα αυτόν. Τους στέλνουμε συντροφικούς χαιρετισμούς σε όποιο σημείο της γης κι αν βρίσκονται, όποιον αγώνα και αν δίνουν. Θα νικήσουμε!

Πατήστε εδω

Κραυγές αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας

 

Κραυγές αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας

(Τα λόγια του βίντεο μεταφρασμένα στα τούρκικα)

Beni gömmek için herşeyi yaptınız

ama benim bir tohum olduğumu unuttunuz

Helin Bolec için

Mustafa Kocak için

Azizel Ntemiroglo için

Selim Zebolari için

Tutsak düşen(ölen) ve özgürlük için savaşan herkes için

Hapishaneler varoldukça kimse özgür olamaz

Dayanışma sınır tanımaz

Açlık grevindeki Ibrahim Gokcek ve Vasilis Dimakis ile dayanışma

Ionina`dan haykırışlarla

Η αλληλεγγύη δε γνωρίζει σύνορα

Δύναμη και στήριξη στους απεργούς πείνας

29/04/20 Γιάννινα

Πατήστε εδω

Παραγγελιά

Παραγγελιά

Ο Νίκος Κοεμτζής ήταν ένας μικροκακοποιός, γεννημένος σ’ ένα φτωχοχώρι της Πιερίας και κυνηγημένος από μικρό παιδί για τις αριστερές πολιτικές πεποιθήσεις αυτού και της οικογένειάς του.

Η περιπλάνησή του σε καιρούς φτώχειας και πολιτικού διωγμού τον οδηγεί στη Θεσσαλονίκη όπου κάνει διάφορες δουλειές και έπειτα στην Αθήνα. Φλερτάρει με την παρανομία και μπαίνει για πρώτη φορά φυλακή το 1967-68.

5 χρόνια μετά, το 1973, βρίσκεται σε ένα νυχτερινό κέντρο με τον αδερφό του, ο οποίος κάνει παραγγελιά ένα τραγούδι στην ορχήστρα και σηκώνεται να χορέψει.«Νόμος» τότε στα μαγαζιά αυτά ήταν ότι στην παραγγελιά χορεύει μόνο αυτός που την έκανε. Στην περίπτωση του Κοεμτζή, όμως, τρεις ασφαλίτες που ήταν στο μαγαζί και ξέρανε πολύ καλά ποιος είναι, σηκώθηκαν για να τον προκαλέσουν, όπως και το κατάφεραν. 3 αστυνομικοί νεκροί και 6 τραυματίες ο απολογισμός εκείνης της βραδιάς. Συλλαμβάνεται την επόμενη μέρα και περνάει 23 χρόνια στη φυλακή. Το 1980, ο Παύλος Τάσιος γυρίζει την Παραγγελιά.
Ο σκηνοθέτης, λειτουργώντας περισσότερο σαν κοινωνικός μελετητής παρά σαν δικαστής, έφτιαξε μια ταινία, που αναφέρεται σε πτυχές της ζωής του Νίκου Κοεμτζή, οι οποίες έκρυβαν τους λόγους και τα αίτια που τον οδήγησαν στο έγκλημα.

Πατήστε εδω

ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω

Καθίστε μέσα - Stay Inside

Καθίστε μέσα - Stay Inside


Ένα καυστικό post apocalyptic φιλμ γυρισμένο στους δρόμους της Αθήνας για την κατασκευή του μύθου των Εξαρχείων από τα media, ξανά επίκαιρο ενόψει της προαναγγελθείσας καταστολής στα Εξάρχεια, σε έναν ατέρμονο κύκλο κρατικής και μιντιακής εμμονής που επαναλαμβάνεται ως "φάρσα". Ένας “εσωτερικός εχθρός” που ανάλογα με την εποχή και την πολιτική ατζέντα που επιβάλει η εκάστοτε κυβέρνηση, υλοποιείται από τον μηχανισμό προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης με σκοπό να διαμορφώσει την “κοινή γνώμη”. Όταν το βασικό πρόβλημα, αυτό δηλαδή με το οποίο κοιμάται και ξυπνάει κάθε μία και κάθε ένας από τα 10 εκατομμύρια που ζουν στον ελλαδικό χώρο δεν είναι τα Εξάρχεια, οι αναρχικοί ή το πανεπιστημιακό άσυλο, τη θέση του “εσωτερικού εχθρού” στο γυαλί της τηλεόρασης και των υπολογιστών παίρνουν οι μετανάστες, η αφρικανική σκόνη, οι καταιγίδες, μέχρι και το κουνούπι του δυτικού νείλου. Ή και όλα μαζί τα παραπάνω.


Πατήστε εδω
ή
εδω

ή με αγγλικούς υπότιτλους
εδω
ή με αγγλικούς υπότιτλους
εδω
ή με ισπανικούς υπότιτλους
https://www.youtube.com/watch?v=aiHKjYEcxfA

Κυνόδοντας - Dogtooth (2009)

Κυνόδοντας - Dogtooth (2009)

Η μυθοπλασία της ταινίας λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό μιας αστικής οικογένειας. Οι γονείς κρατούν τα τρία τους παιδιά φυλακισμένα στο έδαφος της ιδιοκτησίας τους, λέγοντάς τους ότι πρέπει να πέσει πρώτα κάποιος απ' τους κυνόδοντές τους για να βγουν στον έξω κόσμο.

Παρουσιάζεται μια εξουσία που προσφέρει μερική και ελεγχόμενη εκτόνωση στους υποταγμένους. Που όταν απειλείται η κανονικότητα, επιστρατεύει ακόμα και τη βία και τον εκφοβισμό. Που δημιουργεί ανούσιους ανταγωνισμούς ανάμεσα στους καταπιεσμένους για να είναι πιο εύκολη πειθάρχηση και η διαχείριση τους.

Στον Κυνόδοντα κάθε σκηνή αποτελεί και ένα μικρό δοκίμιο για την πραγματικότητά μας, για τον κόσμο που μας έδωσαν και δεχτήκαμε αβίαστα.
Μια κριτική στην κανονικότητα και στην όποια μορφή ολοκληρωτισμού.

Πατηστε εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω

Hostiles

Hostiles


Ταινία παραγωγής του 2017 και με ελληνικό τίτλο Ταξιδεύοντας Με Τον Εχθρό Μου.

Τοποθετημένη στο 1892, η ταινία αφηγείται την ιστορία του ταξιδιού του λοχαγού του Αμερικάνικου στρατού Τζόζεφ Τζ. Μπλόκερ μαζί με το Κίτρινο Γεράκι, έναν ετοιμοθάνατο πολέμαρχο των Ινδιάνων Τσεγιέν και την οικογένεια του πίσω στα ιερά εδάφη τους. Δύο σπουδαίοι πολεμιστές, χρόνιοι αντίπαλοι στο πεδίο της μάχης, πρέπει να μάθουν να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο για να ολοκληρώσουν τη διαδρομή τους σε μία ασυγχώρητη γη.
Ο συνεχόμενες εχθροπραξίες αναπαράγουν ανθρώπους στρατιώτες που έχουν χάσει τις αξίες τους για τη ζωή και το σεβασμό προς κάθε έμβιο οργανισμό.

Η ιστορία με τις γενοκτονίες των ινδιάνικων φυλών δεν θα αναλυθεί εδώ, όμως είναι φανερό πως το έθνος κράτος χρησιμοποίησε τους πολίτες του σαν αναλώσιμους για έναν πόλεμο. Αυτόν της αγοράς και της ιδιοκτησίας.
Είναι ένα ταξίδι προς τον σεβασμό, τη συμφιλίωση, τη συγχώρεση και το δίκαιο.

Τέλος, οι χειρονομίες, η γλώσσα και τα τελετουργικά των Ινδιάνων που παρουσιάζονται προέρχονται από ερευνά των συντελεστών της ταινίας.
Όπως αναφέρει και ένας από τους πρωταγωνιστές,
«Ξεφεύγει από το άσπρο - μαύρο των παραδοσιακών γουέστερν, τα οποία αποτελούν προπαγάνδα του καλού καουμπόι και του κακού ινδιάνου. Αυτή η ταινία αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Ινδιάνων».

(Για να δουμε την ταινια:

1- πατάμε στο κουμπί 'play' πάνω στην εικόνα

2- κλείνουμε την διαφήμιση που άνοιξε

3- ξαναπατάμε στο κουμπί 'play' πάνω στην εικόνα

4- ΜΗΝ πατήσετε πουθενά αλλού )

Πατήστε εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω

Colonia 2016

Colonia 2016


Χιλή, 1973.
Η Λένα είναι μια αγγλόφωνη αεροσυνοδός, που συναντάει τον αγαπημένο της Ντάνιελ, έναν αγωνιστή φωτογράφο, που είναι στο πλευρό του αριστερού προέδρου της χώρας, Σαλβαδορ Αλιέντε. Στην τριήμερη συνάντησή του που για το ζευγάρι φάνταζε ως μίνι ερωτικές διακοπές, η κυβέρνηση θα πέσει και χούντα θα παγώσει τη χώρα, με δικτάτορα τον Πινοτσέτ. Ο Ντάνιελ απάγεται από το καθεστώς και οδηγείται στην κοινότητα Colonia Dignidad (Αποικία Αξιοπρέπεια).
Μέσα στην απελπισία της, η Λένα αποφασίζει να γίνει μέλος της μυστηριώδους αίρεσης, ελπίζοντας ότι θα τον βρει και θα αποδράσουν.

Το σενάριο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και η ταινία αφιερώνεται στη μνήμη των θυμάτων.
Παρόλο που οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες είναι φανταστικοί, κάθε λεπτομέρεια της ταινίας είναι ιστορικά αποδεδειγμένη, και αρκετοί από τους διαλόγους με τον Σάιφερ είναι αυθεντικοί.


Περισσότερα ιστορικά στοιχεία για την υπόθεση:
Ο Πάουλ Σέφερ (Paul Schäfer), δεκανέας στον στρατό του Χίτλερ στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αποφασίζει μετά τον πόλεμο να ιδρύσει μία ευαγγελική εκκλησία και ένα σπίτι για παιδιά, ισχυριζόμενος ότι θέλει να φροντίσει τα ορφανά του πολέμου.

Τη δεκαετία του 1950 αντιμετωπίζει κατηγορίες στη Γερμανία για σεξουαλική κακοποίηση δύο αγοριών και διαφεύγει στη Χιλή, ακολουθούμενος από κάποιους από τους «πιστούς» του -περίπου 70 εκτιμά σε παλαιότερο άρθρο του το BBC.

Το 1961, σε μία κοιλάδα στις παρυφές των Άνδεων, ο Σέφερ ιδρύει την Colonia Dignidad, την αποικία του, η οποία απετέλεσε κέντρο βασανιστηρίων στη διάρκεια της δικτατορίας στη Χιλή (1973 - 1990).

Η κοινότητα βρισκόταν κοντά στην πόλη Παράλ, περίπου 350 χιλιόμετρα νότια του Σαντιάγο και έφτασε να περιλαμβάνει γύρω στα 300 μέλη -οι περισσότεροι γερμανοί πολίτες, αλλά και κάποιοι Χιλιανοί.

Στην πραγματικότητα, οι κάτοικοι έπρεπε να δουλεύουν σαν σκλάβοι, χωρίς να πληρώνονται και γύρω από την αποικία υπήρχε φράχτης και ηλεκτροφόρα σύρματα, καθώς και ένα φυλάκιο.

Στη διάρκεια αυτών των τεσσάρων δεκαετιών μόλις πέντε άνθρωποι κατάφεραν να αποδράσουν. Οι υπόλοιποι συλλαμβάνονταν και αναγκάζονταν να επιστρέψουν στην κοινότητα με την συνδρομή της Γερμανικής Πρεσβείας που συνεργαζόταν στενά με τον Σέφερ.

Οι μαρτυρίες από τους ανθρώπους που έζησαν εκεί συνθέτουν μια εικόνα φρίκης: οι κάτοικοι δεν επιτρεπόταν να φύγουν από τα όρια της αποικίας, ήταν χωρισμένοι ανάλογα με το φύλο τους, ενώ οι σεξουαλικές επιθυμίες καταπιέζονταν. Μάλιστα, τα νεαρά αγόρια υποβάλλονταν σε ηλεκτρικά σοκ στα γεννητικά τους όργανα.

Ο ίδιος ο Σέφερ κακοποιούσε σεξουαλικά νεαρά αγόρια σχεδόν σε καθημερινή βάση. Όπως αναφέρει η Deutsche Welle, επικαλούμενη μαρτυρίες θυμάτων, στη διάρκεια 30 ετών περισσότερα από 30.000 αγόρια έπεσαν θύματα βιασμού στην Colonia Dignidad.

Μάλιστα, έχουν κυκλοφορήσει ιστορίες για αγόρια φτωχών οικογενειών που ζούσαν στην περιοχή, τα οποία «εξαφανίστηκαν» κοντά στην κοινότητα.

Ο Σέφερ λατρευόταν σαν θεός από τα μέλη της κοινότητάς του, τα οποία εκτός από τα σωματικά βασανιστήρια, υπέβαλε και σε ψυχολογικά βασανιστήρια: τους έβαζε να τηρούν όρκο σιωπής, ενώ καθημερινή ήταν η πλύση εγκεφάλου.

Η κατάσταση έγινε χειρότερη με το πραξικόπημα του 1973 και τη δικτατορία του Πινοτσέτ που εγκαθιδρύθηκε.

Ο Σέφερ φαίνεται πως είχε στενούς δεσμούς με τη μυστική υπηρεσία της Χιλής, DINA (Dirección de Inteligencia Nacional). Ο γιος του Μανουέλ Κοντρέρας, επικεφαλής της DINA, δήλωσε ότι ο πατέρας του είχε επισκεφθεί το 1974 την Colonia Dignidad, μαζί με τον στρατηγό Πινοτσέτ.

Πολιτικοί κρατούμενοι μεταφέρονταν στα υπόγεια της αποικίας (ένα δίκτυο από στοές βρισκόταν κάτω από την Colonia Dignidad), όπου βασανίζονταν υπό τους ήχους του Βάγκνερ και του Μότσαρντ. Οι κρατούμενοι υποβάλλονταν σε ηλεκτρικά σοκ και ξυλοκοπούνταν, ενώ πολλοί από αυτούς «εξαφανίζονταν».

Επίσης, ο Σέφερ παρήγαγε και εμπορευόταν όπλα και δηλητηριώδη αέρια για την στρατιωτική κυβέρνηση ενώ εξαιτίας της στενής τους σχέσης , ο Γερμανός μπορούσε να απολαμβάνει ένα καθεστώς ατιμωρησίας, δημιουργώντας ένα κράτος εν κράτει.

Όταν ο Πινοτσέτ παραιτήθηκε το 1990 προχώρησαν οι νομικές υπηρεσίες σε επίσημες κατηγορίες κατά του Σάιφερ, ο οποίος απέδρασε στην Αργεντινή. Συνελήφθη το 2004 και καταδικάστηκε από τη δικαιοσύνη της Χιλής σε 33 χρόνια φυλάκισης. Ο Σάιφερ πέθανε στη φυλακή, στο Σαντιάγο, το 2010, ενώ τα πρώην μέλη της Αποικίας παρέμειναν στον χώρο και ανέλαβαν την ιδιοκτησία, μετονομάζοντας την σε Villa Baviera.

Πατήστε εδω

ή
εδω

ή
εδω
ή
εδω

Alarm

Alarm


Χρόνος, ρολόι, μηχανή, λεπτοδείκτες, αυστηρή οριοθέτηση της ζωής, ξυπνητήρι,
δουλεία, μισθωτή σκλαβιά, βαρεμάρα, παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα.
Η λύση παρουσιάζεται στο τέλος αυτού του (ίσως) χιουμοριστικού animation.



Πατήστε εδω

ή
εδω
ή
εδω

ή
εδω

ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω

Children

Children

Όταν οι αυθεντίες που θα συναντήσεις σε καθησυχάζουν και σε ενθαρρύνουν ότι όλα πάνε καλά.
Όταν το να εξεγερθείς και να πράξεις για τα αυτονόητα, σου φαίνεται αδιανόητο.
Όταν η χειραφέτηση για μια ζωή έξω από τις κοινωνικές (κοινές) νόρμες σου προκαλεί ένα ηχηρό γέλιο.!

Πατήστε εδω
ή εδω
ή εδω
ή εδω
ή εδω

Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης

Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης

Βίντεο Αλληλεγγύης για τους 4 συλληφθέντες από τη πορεία της 6 Δεκέμβρη. Δημιουργήθηκε από
Τροχήλατο Αυτοδιαχειριζόμενο Κινητό Στέκι, το έτος 2014, με συνολική διάρκεια 00:08:46.

Πατήστε εδω

Μία «απάντηση» από τα παλιά, στον ΟΑΣΑ...

Μία «απάντηση» από τα παλιά, στον ΟΑΣΑ...

...και σε όσους «κάτι» έχουν να κερδίσουν από το νέο σύστημα κομίστρων.

Φαίνεται πως το παιχνίδι εντυπώσεων σε ιδεολογικό, πολιτικό, πολιτικάντικο, νομικό και προπαγανδιστικό επίπεδο όσον αφορά στο «νέο κόμιστρο» και τη γενική κατάσταση των μέσων μαζικής μεταφοράς φτάνει στο φαινομενικό του τέλος. Στο Δελτίο Τύπου του ΟΑΣΑ, στις 14 Νοέμβρη, με τίτλο «Τέλος εποχής χάρτινου εισιτηρίου – Κλείσιμο πυλών», απειλούν και επίσημα πια τους επιβάτες για τον αποκλεισμό τους, μιας και από τις 20 Νοέμβρη «τόσο κατά την είσοδο, όσο και κατά την έξοδο μπορεί να συναντήσουν κλειστές πύλες».

Δεν πρόκειται να σταματήσουμε να μιλάμε για το τι σημαίνει, τι σηματοδοτεί και ποιούς τελικά αφορά αυτός ο αποκλεισμός από τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ούτε φυσικά θα σταματήσουμε να υπενθυμίζουμε σε τι αφορά ο συγκεκριμένος εκσυγχρονισμός και ποιοι είναι αυτοί που θα «κερδίσουν» και θα «χάσουν» εξαιτίας του. Όπως και δεν θα σταματήσουμε να προτείνουμε αέναα πως απέναντι στις κρατικές επιλογές δεν υπάρχει άλλος τρόπος αντίστασης και εναντίωσης παρά μόνο ο συλλογικός, ακηδεμόνευτος και αυτοοργανωμένος… Ωστόσο, λέμε σήμερα να «απαντήσουμε» με χιούμορ στα εγκαίνια των κλειστών πυλών των μέσων μαζικής μεταφοράς, δανειζόμενοι ένα βίντεο από τη Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του '80, προσαρμοσμένο "ελαφρώς" στα ελληνικά δεδομένα.

Διότι, πολύ απλά, όσα κάγκελα και αν ορθώνουν δεν θα σταματήσουν ποτέ τους ανθρώπους να τα περνάνε!

από ΡΕΣΑΛΤΟ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ και ΡΗΞΗΣ

[πατήστε το cc για τους ελληνικούς υπότιτλους]
Πατήστε εδω