Κατ ’ Εντολή (2021)

 

Κατ ’ Εντολή (2021)

Οδός Θεμιστοκλέους, αριθμός 88. Στις 7 Ιουνίου του 2016 πέφτει νεκρός από σφαίρες αγνώστων ένας διακινητής ναρκωτικών, γνωστός ως «Χαμπίμπι». Ενώ οι διαρροές της ΕΛ.ΑΣ και τα Μέσα Ενημέρωσης «δείχνουν» προς την εκδοχή του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ συμμοριών, τέσσερα χρόνια μετά, οι έρευνες, ξαφνικά, στρέφονται προς τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Στο στόχαστρο των Αρχών μπαίνουν ο Νίκος Ματαράγκας και ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, μέλη της συλλογικότητας «Ρουβίκωνας».

Το ντοκιμαντέρ «Κατ’ Εντολή», μέσα από συνεντεύξεις, επιχειρεί να διερευνήσει το φαινόμενο της διακίνησης ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας και τα Εξάρχεια από τη δεκαετία του ‘80 και έπειτα, τον (πραγματικό) ρόλο των διωκτικών Αρχών, αλλά και τις εκδικητικές διώξεις ανθρώπων που το μόνο τους «αδίκημα» ήταν ο αγώνας.
https://katentoli.omniatv.com/


Πατήστε εδω

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ

 

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ

Σε 3 επεισόδια.
Τον Μάρτιο του 2020, η ανθρωπότητα και ιδιαίτερα η Δύση, θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πανδημία ενός κορονοϊού που δεν είχε εντοπιστεί ποτέ πριν. Για την αντιμετώπιση της, αντί της επιστήμης προτάθηκε μια λύση από το μακρινό παρελθόν: Οι καραντίνες. Και μάλιστα καραντίνες που αντί να περιοριστούν στους νοσούντες όπως συνηθιζόταν τα χρόνια τα σκοταδιστικά, στην ανθρωπιστική μας εποχή επεκτάθηκαν σε όλους, σε έναν πρωτόγνωρο περιορισμό των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και της ανθρώπινης φύσης, που πήρε εν μια νυκτί παραμάσχαλα τα πολιτισμικά και πολιτικοκοινωνικά κεκτημένα αιώνων, αυτά ακριβώς για τα οποία η Δύση περηφανευόταν για δεκαετίες. Για ένα επιβληθεί ένα τέτοιο αντιδυτικό και αντιδημοκρατικό αφήγημα, επιστρατεύτηκαν ομάδες πρόθυμων επιστημόνων, κυρίως γιατρών, για να το συνδιαμορφώσουν και κυρίως, για να το νομιμοποιήσουν με μπόλικο επίχρισμα επιλεκτικής επιστήμης. Καθώς όμως το αφήγημα ήταν πρωτίστως πολιτικό, το επιστημονικό του υποστύλωμα αποδείχθηκε αρκετά ρωγμώδες κι ασταθές, σε τέτοιο βαθμό που ερχόταν κάθε λίγο και λιγάκι σε ευθεία σύγκρουση όχι μόνο με την κοινή λογική, αλλά και με προηγούμενα στιγμιότυπα κι εκδοχές του. Την ελληνική εκδοχή αυτού του βαλτώδους αφηγήματος και τα ατέρμονα ήξεις αφήξεις του, παρακολουθεί πιστά από την αρχή της πανδημίας μέχρι και τα τέλη του Μαΐου του 2021 το ντοκιμαντέρ Πανδημαγωγοί, ακολουθώντας μια δαιδαλώδη, σκοτεινή νοητική διαδρομή, όπου σε κάθε στροφή της καραδοκούν ροπαλοφόροι επιστημινώταυροι, που συντρίβουν τον κάθε δύσμοιρο εγκέφαλο που επιχειρεί να βρει μια άκρη στον λαβύρινθο όπου τοποθετήθηκε η ανθρωπότητα. Ας δούμε λοιπόν αδιαμεσολάβητα την διαχείριση της πανδημίας από κάποιους ειδικούς μέσα από τις ίδιες τους τις θέσεις και αντιθέσεις τους.
Παραγωγή: Μάιος 2021

Θεματικές ενότητες
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
01. Ακούγοντας τους ειδικούς
02. Πανδημικοί Συναγερμοί και Ετοιμότητα
03. Οι Αρνητές της Πανδημίας
04. Μια Απλή Γριπούλα Είναι και Οι Ψεκασμένοι
05. Οι Αρνητές των Τεστ
06. Υπερεκτιμώντας την Θνητότητα
07. Υπερκαταγράφοντας Θανάτους
08. Οι Αρνητές της Ανοσίας
09. Οι Αρνητές της Ανοσίας Αγέλης
10. Οι Αρνητές της Κοινωνίας
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
11. Το Στίγμα
12. Οι Αρνητές των Δικαιωμάτων
13. Οι Αρνητές των Μέτρων
14. Οι Αρνητές της Θείας Κοινωνίας
15. Οι Αρνητές της Μάσκας
16. 4η Βιομηχανική Επανάσταση
17. Νενικήκαμεν
18. Προβλέψεις
19. Οι Αρνητές της Κοινής Λογικής
20. Η Λογική του Παραλόγου
21. Καμμιά Ζωή Δεν Περισσεύει;
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
22. Οι Αρνητές του Συστήματος Υγείας
23. Πιο Καλή Η Μοναξιά
24. Οι Αρνητές των Ίδιων τους των Μέτρων
25. Εμβόλια
26. Οι Αρνητές της Φαρμακοεπαγρύπνισης
27. Η Παταγώδης Μεγαλομανία της Εμβολιάδας
28. Μεταλλάξεις
29. Οι Αρνητές των Φαρμάκων
30. Μέτρα και Επίμετρα

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο αφήγησης/αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου
Main Soundtrack: Σωτήρης Μυτακίδης (aka Ramon)
Secondary soundtrack: Θεμιστοκλής Συμβουλόπουλος
Μοντάζ: Αστέριος Γούσιος

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

Πατήστε εδω
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2
και εδω
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3
και εδω

Ο εχθρός τώρα είμαστε εμείς

 

Ο εχθρός τώρα είμαστε εμείς


Με αφορμή την επιδημία του covid-19, ο καπιταλισμός αναδιοργανώνεται, νέες πειθαρχήσεις επιβάλλονται. Τα εργαλεία του νέου ολοκληρωτισμού κτίζονται εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία, στα πολεμικά μέτωπα του Ιράκ και του Αφγανιστάν, στο Αιγαίο και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ευρωπαϊκής περιφέρειας, στα γκέτο των δυτικών μητροπόλεων, στους χιλιάδες μικρούς ατομισμούς του νεοφιλελευθερισμού. Όμως, όσο δυστοπική κι απόλυτη κι αν είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνεται, έχει και τους εχθρούς της.


Πατήστε εδω

Η κωμωδία της χούντας

 

Η κωμωδία της χούντας


Το φίλμ «η Κωμωδία της Χούντας», αποτελείται από εικόνες της εποχής για τις γιορτές που διοργάνωνε το καθεστώς, οι οποίες κατέληγαν σε κωμωδία. Η κωμωδία της χούντας ανέδειξε σε κυρίαρχη ιδεολογία τον λεβεντοπατριωτισμό και κυρίαρχη αισθητική το κιτς.


Πατήστε εδω
ή
εδω
ή σε 3 μέρη
1.
εδω
2.
εδω
3.
και εδω

Ο Περικλής Κοροβέσης επιστρέφει στο κελί των βασανιστηρίων

 

Ο Περικλής Κοροβέσης επιστρέφει στο κελί των βασανιστηρίων

Το ρεπορτάζ ακολουθεί τον συγγραφέα των Ανθρωποφυλάκων καθώς επιστρέφει νικητής στο πρώην στρατόπεδο του ΕΑΤ - ΕΣΑ, πενήντα χρόνια μετά τον άγριο βασανισμό του από τη Χούντα των Συνταγματαρχών

Πατηστε εδω
ή
εδω

Joker 2019

 

Joker 2019



Εξετάζοντας το μύθο του «Joker» από ένα αμιγώς κοινωνικό πρίσμα, το νέο φιλμ του Τοντ Φίλιπς προσφέρει ένα τρυφερό αλλά και τρομακτικό πορτρέτο.

Βασισμένος σε μια πρωτότυπη ανάγνωση του χαρακτήρα, ο Αρθουρ Φλεκ της ταινίας δεν είναι ένας εκ φύσεως παρανοϊκός κακός αλλά το δημιούργημα μιας κοινωνίας που δε δίνει την ίδια σημασία σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, που υποβιβάζει και υπονομεύει τους μη προνομιούχους, αντιμετωπίζοντας τους σαν σκουπίδια και που με τρομακτική ευκολία στιγματίζει όσους και όσα δεν μπορεί να κατηγοριοποιήσει σε εύκολα ορισμένα κουτιά.

Η εικόνα της πόλης που εξελίσσεται η πλοκή (Gotham City), η χωρική της διάρθρωση, οι παρηκμασμένες γειτονιές της, τα πολυτελή κτίρια, οι απεργίες, τα σκουπίδια της, τα golden boys , η διάχυτη βία της, η εγκατάλειψη των «τρελών» και των «ανάξιων»– καθορίζεται από έναν βαθύ ταξικό διαχωρισμό' μεταξύ πλούσιων και φτωχών, αστών και προλετάριων, των πάνω και των κάτω. Όλα αυτά τα δομικά μέρη του φιλμ στοιχειοθετούν έναν σκληρό, επιθετικό κόσμο.
Μάλιστα, δεν είναι απλά «ταξική» η κοινωνία του Gotham αλλά καπιταλιστική, αφού (όπως γίνεται σαφές στη δήλωση του Wayne περί επιτυχημένων και αποτυχημένων που παίρνουν ό,τι τους αναλογεί) μήτρα και μέτρο όλων των ταξικών διαχωρισμών που σκιαγραφεί η ταινία είναι το πόσο αξίζει ο καθένας σε μια κοινωνία-αγορά.

Οι ψυχαναλυτικές και ψυχιατρικές προσεγγίσεις που έχουν ακουστεί για την ταινία, φαίνεται να αγνοούν ίσως την πιο σημαντική σκηνή της ταινίας, που αποδεικνύει ότι η «τρέλα» του Τζόκερ είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών: τη στιγμή που μια κοινωνική λειτουργός ανακοινώνει στον ήρωα ότι κόβονται τα δημόσια προγράμματα ψυχικής υγείας, χάρη στα οποία λάμβανε τα φάρμακά του και μπορούσε να επισκέπτεται γιατρούς.
Βέβαια, η συγκεκριμένη κοινωνική λειτουργός κάνει στερεότυπα και μηχανικά τη δουλειά της, αδυνατεί να ακούσει τον άνθρωπο που έχει απέναντί της και απλά μεσολαβεί, γραφειοκρατικά, για να παίρνει τα φάρμακά του. Ωστόσο, και αυτή η πενιχρή βοήθεια παύει να υπάρχει γιατί καταργείται η υπηρεσία της.
Δεν πρόκειται για ένα σεναριακό εύρημα που διευκολύνει την πλοκή. Η σχετική απόφαση ελήφθη πραγματικά το 1988 από τον πρόεδρο Ρίγκαν ο οποίος ψαλίδισε τα ομοσπονδιακά προγράμματα ψυχικής υγείας κατά 25% πετώντας κυριολεκτικά στον δρόμο χιλιάδες ανθρώπους που έβρισκαν καταφύγιο και προστασία σε κρατικές δομές. Πολλοί από αυτούς κατέληξαν σύντομα σε φυλακές, ακριβώς τη στιγμή που ο Ρίγκαν δημιουργούσε τη βιομηχανία ιδιωτικών σωφρονιστικών καταστημάτων. Το νεοφιλελεύθερο κράτος δημιουργούσε ταυτόχρονα την προσφορά και τη ζήτηση κρατουμένων, προς όφελος του ιδιωτικού τομέα.

Στην ένταση αυτή που ορίζει το γίγνεσθαι του Arthur Fleck σε Joker, και που η ταινία αποτυπώνει ως ένταση μεταξύ (ψυχωτικού) εγκληματία και (πολιτικού) εξεγερμένου, ίσως βρίσκεται το πλέον ριζοσπαστικό στοιχείο της ταινίας, ότι η πορεία προς την παράνοια και την αδικία μπορεί συγχρόνως να γίνει δίοδος προς μια κοινωνική χειραφέτηση.

Τέλος, η ταινία ταιριάζει απόλυτα σε εκείνους τους ανθρώπους που δεν κατάφεραν ποτέ να πάνε να την δούνε, σε εκείνους που ούτε καν μάθανε για αυτή, σε εκείνους που ίσως δεν θα τους επέτρεπαν από τα ταμεία να πάρουν εισιτήριο ή θα τους πετούσαν έξω οι σεκιουρητάδες επειδή θα δημιουργούσαν πρόβλημα ή δεν είχαν να πληρώσουν το αντίτιμο.



Πατήστε εδω

The Navigators

 

The Navigators

ΒΡΕΤΑΝΙΑ 1995 : Η ιδιωτικοποίηση των βρετανικών σιδηροδρόμων προκαλεί θυελλώδη ανατροπή εργασιακών σχέσεων. Αβέβαιο μέλλον περιμένει τους ήρωες – εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους – και μέσα από την ανασφάλεια που αρχίζουν να βιώνουν, δοκιμάζεται η φιλία τους και η σχέση με τους γύρω τους. Ο Κέν Λόουντς μέσα από τη καταγραφή των υπαρκτών κοινωνικών προβλημάτων, συνθέτει πάντα ενδιαφέροντες καθημερινούς ανθρώπινους χαρακτήρες, ενώ η κινηματογραφική γραφή του αποτελείται από μια ποικιλία συναισθηματικών καταστάσεων που άλλοτε έχουν χιουμοριστική και άλλοτε δραματική απόχρωση, πάντα μέσα από τη δική του ιδιαίτερη, ανοιχτά πολιτικοποιημένη κινηματογραφική γλώσσα. Το «Navigators» είναι ένα ευρηματικό κοινωνικό δράμα με καλές ερμηνείες. Ο σκηνοθέτης μένει πιστός στο στυλ του κοινωνικού ρεαλισμού που τον καθιέρωσε και καταφέρνει να δημιουργήσει μια ταινία – καταγγελία των σύγχρονων εργασιακών σχέσεων και της επίδρασης που αυτές ασκούν στη ζωή και την ψυχοσύνθεση των εργαζομένων. Το αιχμηρό σλόγκαν της ταινίας ¨δουλεύεις για να ζεις ή ζεις για να δουλεύεις¨ δημιουργεί πολλά ερωτήματα στο κοινό για το αβέβαιο εργασιακό μέλλον και γενικότερα για την ίδια τη ζωή στον καπιταλισμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι την ημέρα που βγήκε η ταινία στις αίθουσες έγινε συγκυριακά ένα μεγάλο σιδηροδρομικό ατύχημα στη Βρετανία με 5 νεκρούς, που δεν είναι ασφαλώς το πρώτο. Είναι γεγονός ότι οι Βρετανοί είδαν το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας τους να αλλάζει προς το χειρότερο μετά την ιδιωτικοποίησή του, ενώ τα «ατυχήματα» έχουν αυξηθεί σε πρωτόγνωρο βαθμό. Οι » Navigators » είναι μια ταινία που καταγράφει με έναν εκπληκτικό τρόπο τη σημερινή περίοδο της ανεργίας, της ανασφάλειας και των προσωπικών αδιεξόδων.

Πατήστε εδω