ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ «ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ
Βίντεο
που προβλήθηκε στις 11 Οκτώβρη 2019 στην
κατάληψη ΛΚ37, σε εκδήλωση ενημέρωσης &
συζήτησης με συντρόφους που συμμετέχουν
στον αγώνα ενάντια στα αιολικά στα
Άγραφα, την οποία διοργάνωσαν η Πρωτοβουλία
Αγώνα για τη Γη & την Ελευθερία και η
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37.
Πατήστε εδω
The
Game Changers - Αλλάζοντας τους κανόνες του
παιχνιδιού
Το ντοκιμαντέρ The Game
Changers είναι ένα πολυαναμενόμενο φιλμ σε
παραγωγή των James Cameron, Arnold Schwarzenegger και
Jackie Chan που εξερευνά την εκρηκτική άνοδο
της φυτικής διατροφής στον επαγγελματικό
αθλητισμό.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ
Ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης Λούι
Ψυχογιός (“The Cove”) ακολουθεί τον James
Wilks, έναν πρωταθλητή πολεμικών τεχνών,
ο οποίος θα συναντηθεί με άλλους αθλητές,
επιστήμονες, καθημερινούς ανθρώπους
και διάσημα πρόσωπα στην προσπάθεια
του να αποδομήσει ένα μύθο του Δυτικού
κόσμου: Την αντίληψη πως το κρέας είναι
η μόνη πηγή πρωτεϊνών.
Εκκίνηση
για τη “σταυροφορία” του Wilks είναι ένας
τραυματισμός που είχε. Στην προσπάθεια
του να κάνει μια διατροφή που θα τον
βοηθήσει να αναρρώσει πιο γρήγορα, κάνει
μερικές ανακαλύψεις που τον αφήνουν
έκπληκτο, όπως ότι οι μονομάχοι κατά τη
Ρωμαϊκή Εποχή ήταν κατά βάση χορτοφάγοι.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την κοσμοθεωρία
που έχει μέχρι εκείνη τη στιγμή, ότι
δηλαδή “οι άντρες πρέπει να τρώνε κρέας”
και ότι μόνο έτσι μπορεί κάποιος να έχει
σωματική δύναμη. Έτσι, θα θελήσει να
μιλήσει με γιατρούς, επιστήμονες,
διατροφολόγους. Όταν ο πατέρας του κάνει
μια σοβαρή εγχείριση καρδιάς, ο Wilks θα
το πάρει ακόμα πιο προσωπικά, θα θελήσει
να μπει ακόμα πιο βαθιά στο θέμα και θα
αλλάξει τελικά τον τρόπο ζωής του και
της οικογένειας του. Υπάρχουν επίσης
και οι αθλητές που αν και απέχουν από
το κρέας εδώ και χρόνια είναι εξαιρετικά
επιτυχημένοι στα αθλήματα τους. Και
τέλος, υπάρχει και ο Arnold Schwarzenegger. Ο
διάσημος ηθοποιός- πολιτικός μιλάει
και αυτός για τη διαφορά που είδε στο
σώμα του όταν έγινε χορτοφάγος. Στο
τέλος, προτείνονται άλλες πηγές για
πρωτεΐνη, εκτός από το κρέας και γίνεται
ένα έμμεσο σχόλιο στη δύναμη και τα
συμφέροντα που έχει η κτηνοτροφική
βιομηχανία και πόσο δύσκολο είναι να
ενημερωθεί ο κόσμος και να αλλάξουν τα
πράγματα. Ακόμα και ο πιο “άπιστος”
θεατής φεύγει προβληματισμένος από την
προβολή και με διάθεση να αναθεωρήσει
τη σχέση του με το φαγητό.
Ο
Ψυχογιός ξέρει τι κάνει. Το υλικό είναι
πλούσιο και έχει μονταριστεί πολύ
όμορφα. Υπάρχει ποικιλία στο πως
προσλαμβάνει ο θεατής τις πληροφορίες,
ώστε να μη βαρεθεί καθ’ όλη τη διάρκεια
του ντοκιμαντέρ: Συνεντεύξεις, αποτελέσματα
ερευνών, αποσπάσματα από προπονήσεις
και έντονες προσπάθειες αθλητών, τετ α
τετ γιατρών με ανθρώπους που δέχτηκαν
να αλλάξουν τη διατροφή τους και τους
παρουσιάζονται τα εντυπωσιακά
αποτελέσματα. Όπως και σε προηγούμενες
δουλειές του, ο Ψυχογιός δεν αφήνει
καμία πλευρά του θέματος ακάλυπτη, όλα
μπαίνουν κάτω από το μικροσκόπιο και
αυτή τη φορά υπάρχει χώρος και για
χιουμοριστικές στιγμές. Ξεκινώντας από
κάτι μικρό, την κατάσταση και τον
προβληματισμό ενός ανθρώπου, φτάνει
στο συμπέρασμα πως η φανατική κρεατοφαγία
δεν είναι κακή μόνο για την ατομική
υγεία του καθενός, αλλά συνολικά, για
το όλο το οικοσύστημα και το περιβάλλον.
Αν κάτι μας έλειψε από αυτό το ντοκιμαντέρ
είναι ο ακτιβισμός του Ψυχογιού. Στις
προηγούμενες δουλειές του, για παράδειγμα,
δε δίσταζε να φανεί και ο ίδιος και να
μπει μαζί με συνεργάτες του με κρυφή
κάμερα σε μέρη όπου συνέβαιναν τρομερά
εγκλήματα εναντίον ζώων.
Πατήστε εδω
ή
εδω
ή
χωρίς
υπότιτλους
εδω
The
Motorcycle Diaries
Τα
Ημερολόγια Μοτοσικλέτας (Diarios de
motocicleta) είναι μια βιογραφική ταινία
παραγωγής
του 2004 όπου
δύο φίλοι από την Αργεντινή, ο Ερνέστο
Γκεβάρα και ο Αλμπέρτο Γκρανάδο διασχίζουν
την Λατινική Αμερική, σ' ένα ταξίδι που
άλλαξε τις ζωές τους αλλά και την
Ιστορία.
Ο Ernesto Guevara de la Serna και
ο
Alberto Granado μέλη
της αγωνιζόμενης φοιτητικής κοινότητας
βλέπουν πως στην
Αργεντινή απουσιάζει
η
επαναστατική προοπτική,
και
αποφασίσουν να ζήσουν μια περιπέτεια
ταξιδεύοντας σε όλη την Νότιο Αμερική,
καβάλα
στην μοτοσικλέτα του δεύτερου. Ένα
σχέδιο που το έχουν ονειρευτεί από
καιρό. Το
ταξίδι διασκέδασης και αναζήτησης
περιπέτειας θα μετατραπεί σε πορεία
προς την αμετάκλητη ενηλικίωση και την
δόμηση των πιστεύω τους.
Βασισμένη
στα
προσωπικά
ημερολόγια
των αληθινών προσώπων,
το
“Ημερολόγια
Μοτοσικλέτας” δεν είναι ένα απλό road
movie. Εκτός
από τις
αστείες καταστάσεις και
τα
απρόοπτα συμβάντα θα
γνωριστούν
και θα δεθούν με
τους
κοινωνικά/ταξικά
αδικημένους/αποκλεισμένους
κατανοώντας
και ερμηνεύοντας τα προβλήματα τους,
αφού
το ταξίδι τους δεν έχει σχέση με τον
επιφανειακό
τουρισμό.
Πατήστε εδω
ή
εδώ
Σε καιρούς κοινωνικής απομόνωσης και κρατικής τρομοκρατίας, επιλέγουμε να επιστρατεύσουμε την αγωνιστική μας μνήμη και το...χιούμορ μας. Σε τέτοιες στιγμές, και τα δύο μπορούν να αποδειχτούν επαναστατικές αρετές αλλά ποσώς μας ενδιαφέρει αυτό.
Εδώ και μερικές μέρες, το τηλεοπτικό κοινό της χώρας έχει την τιμή να παρακολουθεί τα καθημερινά κρατικά ανακοινωθέντα όπου μεταξύ άλλων πρωταγωνιστεί ως νεόκοπος υφυπουργός πολιτικής προστασίας, ο Νίκος Χαρδαλιάς. Σε πολλούς και πολλές κάνει εντύπωση το βλοσυρό και επιβλητικό του ύφος. Μην το αδικείτε, είναι πραγματικά έτσι και χειρότερος. Γεννημένος τραμπούκος, γαλουχημένος ΟΝΝΕΔίτης και πρωτοπαλίκαρο των Rangers, γνωστής παρακρατικής ορδής τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ. Εμείς τον γνωρίσαμε ως δήμαρχο Βύρωνα με δημοτικούς συμβούλους της παράταξής του συνταξιούχους μπάτσους και πρώην υπαλλήλους της Αντιτρομοκρατικής. Αν κάτι πραγματικά υπηρέτησε και υπηρετεί με πάθος ο δικός μας "Νίκος" είναι το κράτος, το βαθύ κράτος. Και όσο πιο βαθιά τα νερά για το "Νίκο", τόσο το καλύτερο. Τώρα ως επικεφαλής της Πολιτικής Προστασίας θα μπορεί να κάνει παρέα με τον Μιχάλη τον Χρυσοχοϊδη, τον συνεπώνυμό του τον επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής, τους κάθε λογής εθελοντές και υπαλλήλους των σωμάτων ασφαλείας της χώρας. Εντέλει, αναγνωρίστηκε για το μακροχρόνιο "οικογενειακό" του έργο.
Και μιας και είπαμε για εθελοντές, να θυμίσουμε ότι ο Νίκος Χαρδαλιάς έγινε γνωστός στο Βύρωνα ακριβώς επειδή θέλησε να γεμίσει τις γειτονιές μας εθελοντές. ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ-ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ! Θέλησε δηλαδή να ιδρύσει ειδικό παρα-αστυνομικό σώμα εθελοντών ρουφιάνων για την "φύλαξη των γειτονιών μας". Μόνο που τότε, 15 χρόνια πριν, δεν του πέρασε. Και ο Νίκος το κρατάει μανιάτικο εδώ και 15 χρόνια. Γι' αυτό και τώρα, το σύμπαν συνωμότησε και του έδωσε την ευκαιρία να επανέλθει δριμύτερος. Θέλει να γεμίσει όλη τη χώρα εθελοντές-ρουφιάνους στο όνομα της καταπολέμησης μιας πανδημίας. Ή μάλλον καλύτερα, στο όνομα των κρατικών απαγορεύσεων και αποκλεισμών που επιβάλλονται με αφορμή τον COVID 19. Παρόλο που οι προκλήσεις της εποχής μας είναι πολλές και μεγαλύτερες, δεν ξεχνάμε τα βασικά.
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΡΟΥΦΙΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΑΦΙΕΔΙΣΜΟ. ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ' ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.
Το μοιραζόμαστε μαζί σας. Προσοχή!! Δεν είναι φάρσα!!
ΥΓ.: Το αφιερώνουμε στον αγαπημένο μας "πρωταγωνιστή" απείθαρχο γείτονά μας που ακόμα και σήμερα, ακόμα και ως μέλος ευπαθούς ομάδας, συνεχίζει να περπατά στα στενά του Βύρωνα αναπνέοντας ελεύθερα.
Αλλά
και σε όλους τους συντρόφους και τις
συντρόφισσες, όσους είναι εδώ και όσες
λείπουν, που βρέθηκαν πλάι ο ένας στην
άλλη στον αγώνα αυτόν. Τους στέλνουμε
συντροφικούς χαιρετισμούς σε όποιο
σημείο της γης κι αν βρίσκονται, όποιον
αγώνα και αν δίνουν. Θα
νικήσουμε!
Πατήστε εδω
Katzelmacher (1969)
Εκπληκτική
αποτύπωση των αντιδράσεων του μικρόκοσμου
μιας δυτικογερμανικής πολυκατοικίας
απέναντι στην έλευση ενός «ακοινώνητου»
έλληνα μετανάστη. Η δεύτερη και
πολυβραβευμένη ταινία του Φασμπίντερ
(Rainer
Werner Fassbinder),
της οποίας τα γυρίσματα διήρκεσαν
μόλις εννέα ημέρες.
Το 1969, ο Φασμπίντερ γύρισε την εξαιρετική ταινία (Γείτονας / Ο Έλληνας Γείτονας) που βασίστηκε στο θεατρικό του έργο «Katzelmacher» (υβριστικός χαρακτηρισμός για τους μετανάστες από τις χώρες του Νότου) και με τον ίδιο στον ρόλο του Έλληνα, μιλάει για τον Γιώργο, έναν μετανάστη που μπαίνει στη ζωή τεσσάρων νεαρών ζευγαριών.
Ο ζαμανφουτισμός, η φιλοχρηματία, η πλήξη και η μονοτονία, των περισσότερων ενοίκων, δεν αργεί να θρέψει το μικρόβιο της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.
A message from greece
Τι
πρέπει να γίνει.
Έτος παραγωγής το
2012 από τους αναρχικούς
Ηρακλείου Κρήτης.
Αφιερωμένο σε
όσους-ες αγωνίζονται, όπου κι αν
βρίσκεστε
Πατήστε εδω
ή
εδώ